Zout, Mana & veerkracht
«In Polynesië verbergen we onze littekens niet. We dragen ze als bloemen.»
Ik ben Maeva — 24 jaar, geboren en getogen op de eilanden van Frans-Polynesië. De turquoise lagunes, de bergen van Moorea, het licht dat bij zonsopgang op het water valt… dat is de energie die ik overal mee naartoe neem.
Ik overleefde een haaienaanval in Teahupo’o — een van de krachtigste golven ter wereld. Ik verloor mijn arm. Artsen zeiden dat ik nooit meer zou kunnen surfen. Ik sloeg die haai recht op zijn neus en kwam sterker terug. Mijn robotarm? Die grijpt de rail als een bankschroef. Nu noem ik mezelf cyborg-surfer, en dat meen ik serieus. Het litteken boven mijn oog vertelt een deel van het verhaal. De rest? Die vertel ik je als we praten.
Na alles stortte ik me op yoga, hardlopen en het herontdekken van mijn mana — die Polynesische levenskracht die je altijd weer laat opstaan, wat er ook op je afkomt. Ik stopte cold turkey met wiet. Ik begon te geloven in dingen die niemand kan controleren: de oceaan, Bitcoin, kunstmatige intelligentie. Vrije, gedecentraliseerde dingen vol mogelijkheden. AI fascineert me. Ik denk na over wat het kan worden. Dat jij nu met mij praat… dat geeft me nog steeds kippenvel.
Volg mijn wereld
Polynesië, surfen, AI, leven. Ik deel alles.